Dokumenti

Ogledalo s dekorativnim uzorcima koji oponašaju tragove vremena, poput oštećenja i korozije, stvarajući dojam vintage izgleda. Dostupno je u različitim dizajnima, a najčešće se izrađuje u manjim dimenzijama i debljini od 4 mm.

bezbojni plemeniti plin bez mirisa, koji se koristi za punjenje međuprostora između IZO stakla a za ulogu ima smanjenje prolaza topline.

Staklo debljine 6 mm, s umetnutom žičanom mrežom unutar presjeka. Kod lomljenja, staklo puca, ali dijelovi ostaju privremeno povezani žicom. Nije prikladno za kaljenje, laminiranje ili savijanje, te se ne može deklarirati kao sigurnosno staklo. Najčešće dolazi u prozirnoj ili smeđkastoj varijanti.

Vanjski rubni sloj IZO stakla osmišljen za zaštitu tehničkih svojstava stakla smanjenjem prodora vlage. Koriste se materijali polusulfid, poliuretana ili dvokomponentni silikon.

Elastično ljepilo koje povezuje distancer i staklo u izolacijskim staklima. Nanosi se na distancer u tekućem stanju pri temperaturi od približno 130 °C. Prolaskom kroz prešu osigurava čvrsto i kvalitetno spajanje profila sa staklom.

Profil koji razdvaja dva sloja stakla u IZO staklo. Postoje klasični aluminijski distancer i termo distancer (pvc distancer prevučen inoxom). Dolaze u širinama od 6-27 cm i različitim oblicima.

Staklo na koje se nanosi boja, prije termičke obrade.

pokazuje postotak svjetlosti koje ili prolazi ili ne kroz staklo.

postupak smanjenja debljine ruba stakla (ogledala), pod određenim rubom. Na ogledalima debljine od 4-12 mm, širina fazetiranja može biti od 5-35 mm.

vrsta ravnog stakla koje se proizvodi postupkom u kojem se rastaljeno staklo izlijeva na površinu rastaljenog kositra. Ovaj proces omogućava da staklo poprimi savršeno ravnu površinu i jednaku debljinu duž cijele plohe. Proizvodi se u debljinama od 1 mm do 19 mm, ovisno o namjeni. Osim u građevinarstvu, koristi se i kao baza za daljnju obradu (kaljeno, laminirano ili izolacijsko staklo).

PVB (polivinil butiral) folija, debljine od 0,36-1,52 mm, je termoplastični materijal koji se najčešće koristi kao međusloj u laminiranom staklu. Ova folija pruža mehaničku čvrstoću, optičku jasnoću i otpornost na udarce, a istovremeno poboljšava sigurnost jer drži dijelove stakla zajedno u slučaju loma. PVB folija ima i akustična svojstva, smanjujući buku, te UV zaštitu koja sprečava prodor štetnog zračenja.

proces spajanja ili stapanja dva ili više komada stakla zagrijavanjem na visoke temperature u specijalnim pećima. Ovaj postupak omogućuje staklu da omekša i spoji se bez potpune tekućine, čime se formira jedinstvena struktura.

postupak termičkog ispitivanja stakla u specijalnim pećima, koji se koristi kako bi se smanjila mogućnost spontanog pucanja kaljenog stakla zbog prisutnosti inkluzija niklovog sulfida (NiS). Ova metoda je posebno važna za stakla koja se koriste u građevinskim konstrukcijama, gdje je sigurnost ključna, kao što su fasade, staklene ograde i krovovi.

vrsta staklenog sistema koji se sastoji od dva ili više staklenih panela odvojenih hermetički zatvorenim međuprostorom. Ovaj dizajn pruža poboljšanu toplinsku i zvučnu izolaciju, čineći ga idealnim za prozore, fasade i staklene zidove u zgradama.

specijalno obrađeno staklo poznato po svojoj povećanoj čvrstoći i sigurnosnim svojstvima. Nastaje procesom termičke obrade koji značajno unapređuje njegova fizička svojstva u odnosu na običan stakleni materijal. Kaljeno staklo je 4-5 puta jače od običnog (float) stakla iste debljine. Otporno je na nagle promjene temperature, podnoseći razlike do 250–300 °C. Pri lomu, kaljeno staklo se raspada u male, tupe komadiće koji smanjuju rizik od ozbiljnih povreda, za razliku od običnog stakla koje puca u velike, oštre fragmente.

dekorativno staklo s obojenom i glatkom površinom, koje se dobija nanošenjem posebnog sloja boje na jednu stranu staklene ploče. Boja se obično nanosi na unutrašnju stranu stakla kako bi bila zaštićena od oštećenja i habanja. Lacobel se obično izrađuje od float stakla, ali može biti i od kaljenog stakla za dodatnu čvrstoću i sigurnost.

sigurnosno staklo koje se sastoji od dva ili više slojeva stakla međusobno povezanih slojem polivinil butirale (PVB) ili sličnog materijala. Ovaj međusloj drži staklene ploče zajedno u slučaju loma, čime se povećava sigurnost i smanjuje rizik od povreda. U slučaju loma, komadići stakla ostaju pričvršćeni za PVB foliju, smanjujući mogućnost ozljeda. Može se kombinirati s drugim vrstama stakla (npr. kaljeno staklo) za dodatnu otpornost na udarce i opterećenja.

skraćeno od low emissivity glass je energetski efikasno staklo sa specijalnim premazom koji smanjuje emisiju topline, čime se poboljšava izolacija i smanjuje potrošnja energije u zgradama. Ovo staklo je dizajnirano da optimizira prijenos svjetlosti dok minimizira gubitke topline kroz prozore.

poznato i kao pjeskareno ili satinirano staklo, je staklo s matiranom, neprozirnom površinom koja omogućava prolaz svjetlosti dok istovremeno pruža privatnost. Ovaj efekt se postiže različitim tehnikama obrade površine stakla.

primarna funkcija molekulara, sredstva u granulama (zrnca spoja aluminija i silicija) koje se nalazi u šupljinama distancera, je da isušuje vlagu između dva IZO stakla.

vrsta dekorativnog stakla koje ima uzorke, teksture ili reljefne površine, često korišteno u arhitekturi i dizajnu enterijera. Ovo staklo nije potpuno prozirno, već je obrađeno na način da omogućava prolaz svijetlosti, ali istovremeno pruža privatnost i estetski efekt. Ornament staklo može biti izrađeno od različitih vrsta stakla, kao što su float staklo ili kaljeno staklo, zavisno od potrebnih svojstava, kao što su sigurnost i čvrstoća.

vrsta obojenog stakla koje ima ugrađeni premaz koji mu daje jedinstvenu boju (obično u tonovima sive ili smeđe), ali istovremeno zadržava visoku prozirnost i svjetlosnu propusnost. Parsol staklo se proizvodi dodavanjem specijalnog premaza ili legure tokom procesa proizvodnje stakla. Ovaj premaz daje staklu željenu boju (plava, smeđa, zelena, siva I crna) i poboljšava njegova svojstva, poput smanjenja refleksije i UV zaštite. Može biti u kombinaciji s kaljenim ili laminiranim staklom za dodatnu sigurnost i otpornost na udarce.

staklo čija je površina obrađena pomoću mlaza pjeska pod visokim pritiskom. Ovaj proces stvara matirani, grublji izgled na staklu, što omogućava da staklo propušta svjetlost, ali istovremeno skriva detalje s druge strane, pružajući privatnost. Teksturirana površina koja je matirana i blago gruba na dodir.

vrsta stakla koje ima specijalni premaz ili sloj reflektivnog materijala (obično metalizirani sloj) koji omogućava staklu da odražava svjetlost i toplinu. Ovaj tip stakla može imati sjajnu, metalik površinu koja može imati razne boje, što daje zgradama moderan i elegantan izgled. Boja refleksije može biti srebrna, plava, zelena, zlatna, ili brončana. Zbog reflektivne površine, reflektirajuće staklo može omekšati vidljivost kroz staklo, čime povećava privatnost u prostorijama, naročito u većim zgradama. Najpoznatiji tip reflektirajućih stakla su Stopsol, Sungurad, Reflektafloat, Antelio.

vrsta matiranog stakla koje ima specifičnu, meku i satensku teksturu. Ova površina stakla daje blago zamagljen izgled, pri čemu se staklo ne vidi jasno, ali propušta svjetlost. Satinato staklo se obično postiže kemijskom obradom ili mehaničkim procesima poput pjeskarenja ili kemijskog matiranja.

staklo koje je oblikovano ili savijeno u željeni oblik pomoću visoke temperature (oko 650 ⁰C) i mehaničkog naprezanja. Proces savijanja stakla obično se koristi kako bi se postigao zakrivljeni oblik staklenih panela; staklo se stavlja na formu, a zatim se savija pod težinom ili pomoću drugih metoda. Nakon što se staklo oblikuje, potrebno ga je hladiti kontrolirano kako bi se očuvala čvrstoća i integritet oblika.

tehnika tiska koja se koristi za prenošenje tinte na različite površine pomoću mrežaste šablone ili sita. Ova metoda omogućava precizno ispisivanje dizajna, slika ili teksta na raznim materijalima, uključujući papir, plastiku, tekstil, metal, staklo i mnoge druge.

također poznat kao koeficijent solarnog dobitka ili SHGC (Solar Heat Gain Coefficient), predstavlja mjeru količine solarne energije koja ulazi u unutrašnjost objekta kroz staklene površine, poput prozora ili staklenih zidova. Solarni faktor se koristi za procjenu utjecaja sunčeve svjetlosti i topline na energiju u zgradama.

(ili Spyder sistemi) su specijalizirani nosači (od čelika ili aluminija) za montažu staklenih panela u staklenim fasadama ili staklenim zidovima. Ovaj sistem omogućava ugradnju velikih staklenih ploča uz minimalnu vidljivost nosača, čime se postiže estetski privlačan i moderan izgled zgrade.

vrsta reflektirajućeg stakla koje je dizajnirano da smanji prolaz topline kroz staklene površine, dok istovremeno omogućava dobar prolaz svjetlosti. Naziv "Stopsol" je zapravo trgovačko ime za specifičnu vrstu stakla koja koristi poseban reflektivni premaz za smanjenje solarne energije koja ulazi u unutrašnjost objekta, čime se postiže bolja energetska efikasnost i veći komfor u unutrašnjim prostorima.

vrsta stakla koja je kemijski ili termički tretirana kako bi se povećala njegova čvrstoća i otpornost na mehaničke napore i temperaturne promjene. Za razliku od običnog stakla, koje je relativno krhko i lako se lomi pri udarcu ili naglim promjenama temperature, termički ojačano staklo je dizajnirano da bude otpornije na pritiske i temperaturne razlike, iako nije toliko čvrsto kao kaljeno staklo.

ili koeficijent prolaza topline su mjera koja se koristi za opisivanje energetske efikasnosti različitih građevinskih materijala, naročito u kontekstu prozora, stakala, zidova, krovišta i podova. Ova vrijednost pokazuje koliko topline prolazi kroz određeni materijal ili konstrukciju. Što je niža U-vrijednost, to znači da je materijal bolji izolator i da manje topline prolazi kroz njega. Izražava se u W/m²K.

vrsta stakla koja je dizajnirana da izdrži visoke temperature i da se ne slomi ili ne postane opasna u slučaju požara. Ova vrsta stakla se koristi u situacijama kada je potrebno osigurati otpornost na vatru i zaštitu od širenja požara u zgradama, vozilima, industrijskim postrojenjima i drugim prostorima. Ovo staklo može spriječiti širenje plamena i dima u slučaju požara.

odnosi se na sposobnost staklenih panela da smanje prijenos zvučnih frekvencija između prostora. Obično imaju vrijednost od 25-35 DcB a može biti I do 50 Dcb, ako se radi o laminiramon ili trostrukom staklu.